Çocuğunuzun ilerliyormuş gibi görünüp sonra tekrar aynı noktaya dönmesi aslında sandığınız gibi bir unutkanlık meselesi değil. Dışarıdan bakınca “öğrendi ama tutmadı” gibi görünür. Bu yüzden daha fazla tekrar yapılır, daha çok üstüne gidilir. Ama bir süre sonra aynı döngü tekrar eder ve bu durum giderek daha yorucu hale gelir.
Aslında problem öğrenmemek değil, öğrenilen bilginin bir sistem haline gelmemesidir. Çocuk bilgiyi alır ama onu bir yapıya bağlayamaz. Bu yüzden her yeni deneme, öncekinin devamı gibi değil, sanki sıfırdan başlıyormuş gibi olur. İlerleme var gibi görünür ama aslında süreklilik yoktur.
Bu durumu yaşayan çocuklarda genelde benzer işaretler ortaya çıkar:
- Aynı konuyu tekrar tekrar çalışır ama kalıcı ilerleme oluşmaz
- Kısa süre doğru yapar, sonra yeniden hata yapmaya başlar
- Önceki öğrendiğini yeni bilgiyle birleştiremez
Yani sorun çaba eksikliği değildir. Sorun, bilginin birbirine bağlanamamasıdır.
Burada en sık yapılan hata tekrar miktarını artırmaktır. Oysa tekrar, eğer doğru yapı kurulmamışsa sadece geçici bir performans üretir. Çocuk o an yapar ama sistem oluşmadığı için geri döner. Bu yüzden aynı noktaya dönmek kaçınılmaz hale gelir.
Şunu net görmek gerekir. Öğrenme, bilgi biriktirmek değildir. Öğrenme, bilgileri birbirine bağlayabilmektir. Eğer bu bağlantı kurulmazsa bilgi parçalı kalır, süreç kopuk ilerler ve gelişim bir döngüye girer.
Bu noktada kritik olan şey şudur. Çocuğun ne kadar çalıştığı değil, öğrendiğini nasıl bağladığıdır. Ama bu süreç dışarıdan bakarak net şekilde görülemez. Çocuk nerede kopuyor, hangi bilgiyi diğerine bağlayamıyor, hangi adımda süreç dağılıyor… bunlar tahmin edilerek bulunamaz.
Bu yüzden yanlış yolu net kapatalım. Bu durum daha fazla tekrar ederek çözülmez. Daha fazla çalışarak da çözülmez. Çünkü sorun miktar değil, sürecin kendisidir.
Gerçek ihtiyaç, bu kopuşun nerede olduğunu görebilmektir. Sürecin hangi noktada dağıldığını anlamadan yapılan her müdahale yüzeyde kalır.
Bu yüzden bu süreç ölçülmek zorundadır.
Applexia çocuğun sadece ne bildiğini değil, bilgiyi nasıl bağladığını ortaya çıkarır. Nerede koptuğunu, hangi noktada bağlantının kurulmadığını görünür hale getirir. Böylece tekrar eden döngü kırılır ve öğrenme ilk kez süreklilik kazanır.
Eğer çocuğunuz sürekli aynı noktaya dönüyorsa, öğrendiğini kalıcı hale getiremiyorsa ve her seferinde yeniden başlıyorsa, sorun tekrar eksikliği değildir.
Sorun, bağlantının kurulamamasıdır.
Ve bu doğru şekilde ele alındığında değişir.