Hiç şöyle düşündüğünüz oldu mu?
“Anlıyor aslında… ama yapamıyor.”
Birçok ebeveyn tam olarak bunu söylüyor. Ve açık konuşayım, genelde haklılar. Çocuk gerçekten anlıyor. Ama iş uygulamaya gelince bir şeyler kopuyor.
Dışarıdan bakınca garip görünüyor. Çünkü çocuk konuyu dinliyor, bazen doğru cevap bile veriyor. Ama sınavda ya da soruda aynı şeyi yapamıyor. Sanki bildiği şeyi kullanamıyor gibi.
Ve burada genelde şu yorum geliyor:
“Dikkatini vermiyor.”
“Yeterince çalışmıyor.”
Ama çoğu zaman mesele bu değil.
Şöyle düşün. Öğrenmek dediğimiz şey sadece bilgiyi duymak ya da anlamak değil. Beyin o bilgiyi alıyor, işliyor, düzenliyor ve zamanı geldiğinde geri çıkarıyor. Bu zincirin bir yerinde sorun varsa, çocuk öğrenmiş gibi görünür ama kullanamaz.
Yani aslında sorun şu:
Çocuk öğreniyor… ama işleyemiyor.
Bu yüzden bazı çocuklar:
Konuyu biliyor ama soruda takılıyor.
Evde yapıyor ama sınavda yapamıyor.
Bugün öğrendiğini yarın kullanamıyor.
Bu durum tembellik değil. Bu, sistemin bir yerinde kopma olması.
En büyük hata burada yapılıyor zaten. Çocuğa daha fazla soru veriliyor, daha çok tekrar yaptırılıyor. Mantık şu: “Ne kadar çalışırsa o kadar düzelir.”
Ama işler öyle yürümüyor.
Çünkü çocuk yeni bir şey öğrenmiyor aslında. Aynı hatalı işlemeyi tekrar ediyor. Bu da ilerleme yerine aynı döngüyü büyütüyor.
O yüzden bazı çocuklar gerçekten çok çalışıyor… ama yine de aynı yerde kalıyor.
Peki ne yapmak gerekiyor?
Önce şunu netleştirmek: Çocuk nerede zorlanıyor?
Bilgiyi alırken mi?
İşlerken mi?
Yoksa kullanırken mi?
Bu ayrımı yapmadan yapılan her şey biraz tahmin oluyor. Ve tahminle ilerleme olmuyor.
Applexia tam burada fark yaratıyor. Çünkü Applexia “çocuk ne biliyor” sorusuna bakmıyor. “Bu bilgiyi nasıl işliyor” sorusuna bakıyor.
Nerede takılıyor, nerede yavaşlıyor, nerede kopuyor… bunu analiz ediyor. Sonra süreci buna göre şekillendiriyor.
Yani çocuk herkese verilen aynı şeyi yapmak zorunda kalmıyor. Kendi ihtiyacına göre ilerliyor.
Zorlandığı yer çalışılıyor. İlerleme ölçülüyor. Sistem de onunla birlikte değişiyor.
Şunu net söyleyeyim:
Bir çocuk öğrenebilir. Ama bu, öğrendiğini kullanabildiği anlamına gelmez.
Asıl fark burada başlıyor.
Ve bu doğru yerden çözülmediği sürece, çocuk ne kadar çalışırsa çalışsın o “takılma hissi” devam eder.
Eğer çocuğunuz:
Anlıyor ama yapamıyorsa
Çalışıyor ama ilerlemiyorsa
Biliyor ama kullanamıyorsa
Sorun öğrenmek değil.
Sorun, işleyememek.
Ve bu, doğru sistem kurulmadan değişmez.