Bir çocuğun cevabı biliyor olması, onu doğru şekilde kullanabildiği anlamına gelmez. Bazen sorun bilgi eksikliği değildir. Asıl problem, bilginin işlem sırasında doğru anda organize edilememesidir.
Bu yüzden bazı çocuklar soruyu gördüğünde ne yapacağını anlar ama süreç ilerledikçe tempo kaybolur. Doğru bilgi geç gelir, sıralama bozulur ya da işlem akışı bir noktada dağılmaya başlar. Sonuçta ortaya yine hata çıkar.
Dışarıdan bakınca bu durum genelde hazırlık eksikliği gibi görünür. Daha fazla tekrar yapması gerektiği düşünülür. Oysa problem çoğu zaman bilmemek değil, bilgiyi süreç içinde sürdürebilmektir.
Çünkü öğrenme yalnızca doğru cevabı hatırlamak değildir. Aynı zamanda bilgiyi zamanında çağırmak, sırayı korumak ve işlemi akış içinde devam ettirebilmektir.
Bu yüzden şunu görürsün:
- Soruyu anlar ama işlem sırasında yavaşlar
- Bildiği şeyi doğru anda kullanamaz
- Süre baskısı arttıkça hata oranı yükselir
Yani mesele her zaman bilgi değildir.
Bazen süreç, doğru zamanda organize olamaz.
Burada yapılan en büyük hata çocuğu sadece hızlandırmaya çalışmaktır. Daha hızlı düşünmesi, daha hızlı çözmesi ya da daha fazla odaklanması beklenir. Ama sistem içeriden organize olamıyorsa, hız baskısı süreci daha kırılgan hale getirir.
Şunu net görelim. Bazı çocuklarda problem bilgiye ulaşmak değil, o bilgiyi işlem sırasında akış içinde tutabilmektir. Çünkü süreç dışarıdan göründüğünden daha karmaşık işler. Bilgi yalnızca hatırlanmaz; sıralanır, işlenir ve zamanlama içinde kullanılır.
Ve bu kırılma çoğu zaman yalnızca sonuca bakarak anlaşılamaz.
İşlem nerede yavaşlıyor, hangi aşamada sıra bozuluyor, bilgi hangi noktada akıştan kopuyor… bunlar tahmin edilerek bulunamaz.
Bu yüzden yanlış yolu kapatalım. Daha fazla tekrar tek başına çözüm değildir. Daha hızlı çalışmak da problemi otomatik olarak çözmez.
Çünkü mesele hız değil, sürecin nasıl organize edildiğidir.
Bu yüzden süreç ölçülmek zorundadır.
Applexia işlem sırasında bilginin hangi noktada akıştan koptuğunu, sürecin nerede yavaşladığını ve zamanlamanın hangi aşamada bozulduğunu görünür hale getirir. Böylece problem yalnızca sonuç üzerinden değil, işlem akışı üzerinden anlaşılır.
Gerçek değişim de burada başlar.
Eğer çocuk soruyu anlıyor ama işlem sırasında dağılıyorsa, bildiği şeyi doğru anda kullanamıyor ya da süre baskısında hata yapıyorsa, sorun yalnızca bilgi olmayabilir.
Sorun, sürecin doğru zamanda organize edilememesi olabilir.
Ve bu görüldüğünde yaklaşım tamamen değişir.